Pazartesi Masalı - 46

Bu haftanın masalı romantik aşk ve gerçekler üzerineydi. Klişeler.. Geçelim. 

Ama şu saptama güzeldi: Romantik aşk deneyimi; kendi içimizde taşıdığımız ama sahiplenemediğimiz bir güzelliği, bir başkasında görüp, hayran olduğumuz bir zaman dilimidir. İçimizdeki bu güzelliği itiraf etmeye korkarız.. 

O zaman; haftanın ödevi: geçmişteki ve şimdiki sevgililerinin sende hayranlık uyandıran özelliklerini yaz, bu sevgili değil de başka hayran olduğun insanların özellikleri de olabilir. Listeni tamamladığında kendine sor: "acaba bunlar kendimde farkına varamadığım özelliklerim olabilir mi?"

*

Haftanın Anti-C'si: Yahu her şey de kendimizle mi ilgili olmak zorunda şu hayatta? Karşındaki sevdiceğin bile "bendeki bir muhteşemlik" olmadan sevilemiyor mu? İmza. Aşkı şu yukarıdaki cikletlerden öğrenen, herşeye ben ben ben dememeyi de ananelerinden öğrenen bizim nesil..

Zor

Baksana, şuncağız masada bir kaşık, bir çatal ve bir bıçak yanyana duruyor ve üçünün de artikeli farklı: das Messer, die Gabel, der Löffel.

Almanca zor ve mantıksız bir dil dostum…..

29 yıl

Liseden mezun olalı 29 yıl olmuş, seneye büyük organizasyon var ve tabii ki bizim senenin öne çıkanları ateşlenmiş haldeler. Bu işlerde ilk atılan adım whatsapp grubu kurmak oluyor sanırım (Almanya'da whatsapp hala ikili sohbetlerde kullanıldığı için çok şükür, gruplar vs. benden uzak). Hafta başından beri bu gruba girmemekle uğraşıyorum. Uğraşıyorum çünkü biri ekliyor, hemen çıkıyorum, diğeri ekliyor, hemen çıkıyorum, sonra diğeri... of.

Hani çocuk parklarındaki makinalardan birinde deliklerden çıkan kunduzlar vardır, sen elinde çekiçle onlara vurmaya çalışırsın, biri girer biri çıkar, aynen öyle bir his.

29 senedir görmediğim insanları neden görme isteği duyayım? 29 senedir görmediğim insanlardan bana ne? Aynı nedenle sosyal medyadan da uzak duruyorum.. Geçmişte kalan, geçmişte kalsın ki gelecekten geleceğe yer açılsın..

Hamiş. Yalnızlık sandığım şeyin aslında desteksizlik olduğunu fark edeli beri, bu yalnızlık konusuyla fazla mı barışığım hatta sevişiğim? :))) 

Kelimelerin gücüne bak!

Dink: Rocks or Sucks?

Dün danışanım söyledi; DINK yani çocuksuz ve çalışan çiftler (Dual Income No Kids) sadece ekonomik anlamda değil, çift uyumu, doyumu ve genel yaşam süresi ve doyumu anlamında, çocuklu çiftlere kıyasla çok daha avantajlı konumdalarmış. Etrafımdan gözlemim zaten o yöndeydi de.. Biraz literatürü de araştırdım, gerçekten doğruymuş.. Hatta daha ileri gidip sağlık anlamında da daha fazla avantajı olduğunu gösteren birkaç araştırma bile var (ama bunun nedeni özel zaman çokluğu ile kendine bakma, dinlenme süreleri ve kesinlikle daha az stres sahibi olmak arasındaki güçlü bağ da olabilir tabii).

Çocuk yapmamayı seçme nedenleri sadece bir tarz meselesi ya da ekonomik nedenler değil tabii, bir çok genç çift "yeşil akım" nedeniyle, yani dünyanın geleceğini korumak için de çocuksuzluğu tercih ediyor. 

Öyle ya da böyle, artık bol sayıda DINK var aramızda ve görünen o ki, gayet de mutlular ve bir çok anlamda da doğru yoldalar.. Siz eminim yapmıyorsunuzdur, söz meclisten dışarı tabii. AMA. Darlayıp durmayın insanları (torun isterim / haydi ama yaşınız geldi / çocuksuz hayat anlamsız hayattır gibi demeç ve isteklerle) lütfen! Değilmiş işte.

Hamiş. Çocuk yapanlara da kızmayın, biz de çünkü gelinlik kız misali "hem ağlarız, hem gideriz" ;)

Mutluluk zaten "seçimine sahip çıkmak" değilse, nedir?

Gübresel işler

Bahçe sefası yapmak güzel ama artık yavaş yavaş sezon bitiyor ve bahçeyi "bıraktığımız gibi bulmak" istiyorsak, kışa hazırlamak gerekiyor. Dökülen yaprakları tırmıkla toplayıp, 120 litrelik en az 7 çuvala koyup, organik çöpüne götürmek, bitkilerin altına gübre ve toprak atmak ve sonra gülleri ve yasemini mantolamak, bahar için yavrulamış çiçek soğanlarını tek tek ayırıp dikmek gerekiyor. Bir de saksıdaki bitkiler var tabii; onlar sezonluk olduğu için, hepsini söküp saksılarını temizlemek ve kilere kaldırmak gerekiyor. Tüm bunları adım adım yapabilmek için de, sağlam bir bel gerekiyor ki işte o bende yok.. 

Bir süredir iyiydi, daha bir yarım saatlik bahçe işinden sonra, cort.. 

Kilom normal, hareketli de bir insanım, spor meditasyon vs. fazlasıyla hayatımda, ama sorun şu: gündelik hayat içinde çok çok çok gerginim. Demir gibi sert o bölge; ne yaparsam yapayım, tam bir rahatlama olmuyor.. 

Dıştan çok yumuşak görünüyorum; esnek, güler yüzlü, nazik.. Gözüküyorum değil, dışımdakilere karşı gerçekten öyleyim de... Ama içten içe, kendime karşı, çok gergin bir insanım. Sinir sinir sinirli, hur hur huzursuz, sürekli bir "çekilmiş yay" hali.. Fena halde dürtüsel. 

Nasıl geçireceğiz bu iç-gerginliği bilmiyorum ki ya :(( "Sal Gitsin"i nasıl öğrenecek bu bünye?

Foto. Babam da eş zamanlı olarak Denize Bakan Ev'in zeytinlerini gübreliyor, bahçeyi kışa hazırlıyor. Birbirimize gübre fotoğrafları yolluyor, önerilerde bulunuyoruz bu sıra.. :) Hakikaten güzel gübre, bulursan kaçırma derim :))

Çarşambaya atılan soru

Bugün sana bir soru atacağım. Bana da bu soruyu atan varoluşçu analist bir arkadaş. 

Malum; hepimizin rolleri var; annelik, evlatlık, belki eş ya da en yakın arkadaşlık, mesleki roller.. Aklına gelme sırasıyla hepsini alt alta yaz bakalım. En az beş tane olsun, zorla kendini, bakalım kaç tane rolün varmış şu hayatta.. 

Sonra bunlardan biri (ya da istersen tek tek hepsi) hayatından çıksa, ne olurdu, ne hissederdin, onu yaz..

Soru zor, ama kendini kendine göstermenin en direkt şekillerinden biri.. Haydi bakalım.

Hamiş. Yaz dedim ama illa ki kağıda demedim tabii, akıldan da yapabilirsin bu egzersizi..

Kış geldi.

Sardunyalarımı bahçeden ev içindeki alanlarına aldıysam, kış resmi olarak gelmiş demektir :)

Güzellerim, bana memleket kokusu ve rengi oluyor. Tam 10 yaşındalar; her Mayıs ayında dışarı, her Ekim ayında içeri, “manzaralı” banyo pencereme.. 

Mutluluk dediğin şey; belki de hepi topu 4 saksı sardunya.. 

Bazı yıllar içeri almak için geç kalıyorum, yaprakları demir moruna dönüyor.. 

O zaman biraz vitamin, kış için humuslu toprak, en çok da her sabah konuşmak, sevmek.. Gülme, evet, ben çiçeklerle konuşan bir kadınım……

Ve bu; bazen; insanlarla konuşmaktan çok daha iyi.

Pazartesi Masalı - 45

Masalı falan bırak şimdi de.. Dedi ki: sevgi; güvenmek ve özgür bırakmaktır. Şimdi bu durumda, bizim geleneksel aile sistemlerinde çocuğunu hakikaten sevgi ile büyüten var mı, merak ettim. 

Bu hafta bunu düşünelim mi? Hakikaten çocuklarımıza tamamen %100 güveniyor ve yine tamamen, %100 özgür bırakabiliyor muyuz?

Nostalji

Bu tip eski halılar, bu tip tahta zeminde, çok güzel durmuyor mu sence de?

Kahvemi aldım; halıyı izliyorum bugün. Aynen çocukkenki hislerle.. Üzerine yatıp, ne hayaller ne oyunlar kurardım ananemin halısının..

Büyük ihtimal; ananem de kahvesini alıp, halıyı izleyen beni izlemiştir benzer hislerle..

Hey gidi zaman… 

Patanjali ile yolda olmak

Ayı Jack Kerouac'la bitirdim, yeni aya Patanjali ile başlıyorum. Ama konu aynı; Yolda Olmak.

Patanjali'nin Yoga Sutra'sı tamamen rastlantı ile (rastlantı diye bir şey var mı?) karşıma çıktı 3 gün önce. Ya da ben "yolun Patanjali durağına" ulaştım..

MS.2.yy'da yaşadığı düşünülen Patanjali hakkında fazla bilgi yok, daha doğrusu aynı ismi kullanan birkaç kişinin varlığı olasılığından da bahsediliyor. Fark etmez.. Bence Varoluşçu Felsefe için muhteşem bir kaynak, üstelik, ilgisi özellikle Budizm ya da Hint Felsefesi alanında olmayanlar tarafından çok da bilinmiyor. Biz atıp tutuyoruz; Kierkegaard fikirleri ortaya attı ama Varoluşçuluk asıl 20.yy meselesi falan diye.... Adamlar MS 2.yy'da da bu meselelerle uğraşıyorlarmış..

De-learning, Re-learning, artık ne dersen..