Hot girl walk

Niyet ettim eyledim, son moda Gen Z tabirlerini yazmaya gibi oldu ama, dünkü #girldinner'dan sonra bugün de #hotgirlwalk konuşalım diyorum. Pop kültür de bir tür kültürdür :P müdür her zaman acaba?

Hot girl walk kadınların diğer kadınlarla birlikte çıktıkları 6km'lik hızlı yürüyüşe deniyormuş. Saçlar biraz tepeden at kuyruğu, siyah capri tayt ve dolgulu büstiyer. Popo az dışarı, omuzlar dik ve geriye, çene yukarı, eller yumruk, hızlı hızlı haydi bakalım.. Hot girl walk'un bir diğer özelliği de 6km boyunca sadece şükrettiğin şeyleri, yaşam hedeflerini ve ne kadar muhteşem ve "hot" olduğunu düşüneceksinMİŞ. Gen Z'in "son derece sıradan" durumları böyle üstüne cila atıp moda etmesine sen de kıs kıs gülüyor musun?!

Bu arada; şu tombikleri yazmıştım sana hatırlıyor musun? Onların spor yapmış da duş almış gelmişi çıkmış bak, yerim ya çok tatlılar! İnsanın hayatının ilk biblosunu alası, banyonun orta yerine koyası geliyor vallahi.. Ama #tomorrowstrash ;)

Girl dinner

Birkaç gündür sosyal medyayı kavuran bir tufan var: Girl Dinner. Duymamış olabilirsin, çok yeni, en son modalardan biri. Kadınlar özellikle sevgilileri / eşleri / çocukları yokken akşam yemeği için yediklerini çekip paylaşıyor. Bu yemekler de genellikle tek tabak içinde, ufak ufak atıştırmalıklar oluyor.

Moda yeni ama alışkanlık çoooook eski. Bizdeki meze kültürü, İspanyolların tapas kültürü öncesinde de ortaçağda tam olarak bu soğuk, ufak atıştırmalıklar yeniyordu. Ekmek yanında peynir, salam, kışın turşu, yazın sebzeler, bazen şarap, kuruyemiş ve biraz meyve.. İşin komiği, günümüzde çoğu Alman - özellikle Bavyera'da - hâlâ her akşam bu şekilde yer akşam yemeğini. Sıcak yemek öğlende yenir ve akşama ekmek yanında atıştırmalıklar çıkarılır, bir nevi kahvaltı edilir. Ama işte, çoğumuzun yıllardır yalnız kaldığında basit rutini olan bu sade akşam kahvaltısı, moda oldu! :) 

Ben de #sevdiğimbir girl'ün hazırladığı son #girldinner 'ımı paylaşayım bari, eksik kalmayayım ;)

"kız işi" beslenmeye gel bebeYim, 

5 cümle 1 lokma; bizce süper.

Şair Leylâ Sokak 40 Numara

Sabah karşı komşum telefonuma mesaj atmış:

"R.... sokağı 14 numara'dan, R...... sokağı 18 numara'ya sevgiler!"

:) 

Yabancı bir ülkede yabancı insanlarla yaşamanın bir kötü tarafı vardır; senin diline ve kültürüne özgü nüansları anlamamaları. Misal Sezen dinleyemezsin sulu gözlerle, çay bardaklarının yıllar içinde ihtiyaçlar ve zevkler doğrultusunda geçirdiği evrimi anlatamayacağından, Ajda Dudağı, Sibel Can kalçası gibi tabirlere birlikte gülemezsin. Şimdi ben de "şair Leylâ sokak 40 numarada yaşıyorum, kime sorsan söyler, sol taraftaki eski ev.." diye mırıl mırıl mırıldanırken işte, bir parça, az bir parça, yalnız hissediyorum.... 

Bu da "Evropa" hakkında ilginç bir bilgi :)

Koleksiyon - 2

Bazen düşünüyorum da; benim seni sevmemek gibi bir şansım hiç olmamış. 

Ne güzel.

Görüşmeyeli olanlar bunlar işte.. :)

Bu arada; hatırlamak isteyenler için: Öncesi de var.

İçe dönük X Dışa dönük

Bu mu?

link

Yoksa bu mu?

link

İlki sanki ilk bakışta içe dönüklüğü, ikincisi dışa dönüklüğü gösteriyor. Oysa biraz daha ince bakınca, sanki ilki daha ayrıntıcı, mükemmelliyetçi, aslında insan ilişkilerinden çok kariyer odaklı, görmekten çok göstermeye meraklı bir insanı hatırlatırken, ikincisi daha sade, daha uçuşkan, daha sakin, azla yetinen ama aynı zamanda ince zevklere sahip olmuş, daha derinleşebilmiş birini hatırlatıyor.

Bir daha bakarsan da.. İlki kış odası, ikincisi yaz odası olsun mu? :) Çünkü herkese "kendine ait bir oda" lazım ;) Sen hangisini sevdin bilmem, ben ikisini de ama ikincisini bir tık daha çok çünkü ilkinde yeşili arkama almak istemedim, ikincisinde maviyi yanıma almak dururken.... 

Tekrar merhaba

Burayı özledim.. Şubat'tan bu yana tuhaf bir uyuşukluk içindeyim. Yorgunluk desem değil, mutsuzluk değil, böyle bir koy gitsin'cilik.. Ama yeter artık! Hayat çok güzel ve çok kısa. Buraya her gün yazmak; o günden ufacık bir ayrıntıyı ölümsüzleştirmek gibi oluyor ve bana çok iyi geliyordu. Bana iyi gelenlerle devam etmek istiyorum artık.. 

*

Burada olmadığım zamanda çok çalıştım, bu çalışmalardan bana kalan ufak bir tortuyla başlamak istiyorum bugün. Tarih eski.. Yazılıp da yollanamayanlardan.... Eşlikçisi fotoğraf ise, bu sabahtan.

Bir danışanımla, yaşadığı Bipolar Bozukluk (Manik depresif bozukluk, bir diplerde bir doruklarda hissetme bozukluğu) hakkında konuşurken, bu bozukluğu kendisi şöyle tanımladı:

"Bir yanda Romeo ve Juliet, diğer yandaysa Hamlet kadar birbirine zıt iki hikâyeyi yazabilen bir Shakespeare gibi hissetmek...."

Muhteşem..!

Ne yaptığını bilerek

"Ne yaptığını bilmeden yaşadığı günler oluyor insanın" demiş Leylâ Erbil.

Sadece günler mi, haftalar hattâ yıllar bazen. 

Bugün Kadir Gecesi. Tam olarak ne yaptığını bilerek yaşamaya başlamak için iyi bir fırsat olabilir.. 

15.04.23 - Komşum C.'nin süs kirazı açtı <3

Bahar yakındır..

Gerçekten kim olduğumuz

"Kimin kim olduğuna önem veren bu dünyanın kimseye önem vermemesi üzerine düşünmeye başladığımız anda, her şeyin altüst olacağını bildiğimizden olsa gerek, hiçbirimiz gerçekten kim olduğumuzun peşine düşmüyoruz" diyor Mine Söğüt, Başkalarının Tanrısı'nda.

3 saatte bitiveren, içindeki şahane varoluşçu paragraflarıyla gönlümü fena halde fetheden bir romandı, eğer sen de zaman zaman "bu döngünün dışına çıkarsam başıma korkunç şeyler geleceğine eminim de, harika şeylerin de olabileceğini düşünemiyorum" diye düşünüyorsan ve sevdiği kadına "şehir gibi bakıyorsun bana, beni tehdit mi ediyorsun, çok mu seviyorsun anlaşılmıyor" diyen bir şairin "sokaklara düşmesi"ni okumak istiyorsan.... Fena halde tavsiye ederim.

İlk fırsatta goodreads'e de daha uzun yazacağım yorumumu..

Photo credit: Joshkjack, featured in Shadows Magazine.

Az

1.4.23 Mudanya

Yazarsanız; bir ömre bir tek yaşamın az geldiğini bilirsiniz.

Tomris Uyar - Yaza Yolculuk

Mezar taşıma..

Hayattaki mottomu 44 yaşımda, dün bulmuş bulunuyorum. Hatta öyle bir motto ki, mezar taşıma yazılsın isterim, o derece. 

Şu güne dek bu kadar basit ve doğru bir şeyi nasıl düşünemedim, anlayamadım, şaşıyorum. Oysa hayat hep tekrar tekrar önüme getirdi.. Kurabiye Canavarı'nda saklıymış hayatın hikmeti :) 

Biten şeylere üzülmek yerine, onları yaşamış olmaya sevinmek... İşte bu kadar basit!